Komisja Europejska opublikowała zaproszenie do zgłaszania uwag w ramach konsultacji publicznych dotyczących przeglądu krajowych celów i mechanizmów elastyczności w ramach polityki klimatycznej UE po 2030 r.

Celem konsultacji jest zebranie opinii m.in. w zakresie:

• kształtu architektury polityki klimatycznej UE po 2030 r., w tym relacji pomiędzy systemem EU ETS a celami krajowymi,
• zasad wyznaczania krajowych celów redukcyjnych,
• zakresu i funkcjonowania mechanizmów elastyczności (w tym między sektorami, państwami członkowskimi oraz z wykorzystaniem kredytów międzynarodowych),
• sposobu uwzględniania pochłaniania CO₂,
• ścieżek dochodzenia do celu klimatycznego UE na 2040 r.

W ramach konsultacji publicznych Krajowy Ośrodek Bilansowania i Zarządzania Emisjami (KOBiZE) przedstawił stanowisko dotyczące przyszłego kształtu unijnych ram polityki klimatycznej po 2030 r.

Link do stanowiska KOBiZE:
https://ec.europa.eu/info/law/better-regulation/have-your-say/initiatives/16692-National-targets-and-flexibilities-in-the-EU-climate-policy-framework-after-2030-review/F33399273_en

W zaprezentowanym stanowisku KOBiZE wskazuje m.in. na:

• potrzebę utrzymania obecnej architektury polityki klimatycznej opartej na systemie EU ETS oraz celach krajowych w ramach ESR i LULUCF, jako rozwiązania zapewniającego przejrzystość, efektywność i przewidywalność regulacyjną
• konieczność zapewnienia szerokiego zakresu mechanizmów elastyczności (między sektorami, państwami członkowskimi oraz systemami ETS i non-ETS), przy jednoczesnym zachowaniu prostoty systemu
• utrzymanie zasad wyznaczania celów krajowych w oparciu o PKB per capita w cenach rynkowych, co pozwala na uwzględnienie zróżnicowania gospodarczego państw członkowskich i zapewnienie sprawiedliwości
• potrzebę jasnego określenia zasad uwzględniania pochłaniania CO₂ oraz rozróżnienia między celami netto i brutto
• konieczność oparcia systemu na rzeczywistych danych emisyjnych oraz zapewnienia przejrzystości, mierzalności postępów i ograniczenia obciążeń administracyjnych

KOBiZE podkreśla, że przyszłe ramy polityki klimatycznej powinny zapewniać równowagę pomiędzy ambicją klimatyczną a wykonalnością działań na poziomie państw członkowskich, przy uwzględnieniu ich uwarunkowań gospodarczych i strukturalnych.