Negocjacje klimatyczne UNFCCC

Ramowa konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (Konwencja klimatyczna, UNFCCC) stanowi główne forum globalnych negocjacji klimatycznych. W ramach UNFCCC podejmowane są wiążące prawem międzynarodowym decyzje i działania w zakresie zmian klimatu i redukcji emisji gazów cieplarnianych. Prace prowadzone w ramach UNFCCC stanowią wielostronny proces, w którym niemal wszystkie państwa świata uzgadniają zasady międzynarodowej współpracy na rzecz przeciwdziałania zmianom klimatu^[1]. Negocjacje prowadzone w ramach Konwencji umożliwiają państwom uzgadnianie wspólnych celów, zasad i działań dotyczących ograniczania emisji gazów cieplarnianych, jak również działań w zakresie adaptacji do skutków zmiany klimatu, finansowania, transferu technologii oraz wspierania krajów rozwijających się.

Negocjacje w ramach UNFCCC odbywają się przede wszystkim podczas corocznych Konferencji Stron (ang. Conference of the Parties, COP) oraz posiedzeń organów pomocniczych UNFCCC (ang. Subsidiary Bodies, SBs). Spotkania COP odbywają się tradycyjnie pod koniec roku kalendarzowego, co daje szansę na podsumowanie ostatniego roku prac i wyznaczenie wytycznych do dalszych prac. Pierwszy COP w ramach Konwencji klimatycznej odbył się w Berlinie w 1992 roku, a w 2026 roku Konferencja Stron spotka się już po raz trzydziesty pierwszy (COP31 w Antalyi)^[2].

Spotkania ciał pomocniczych Konwencji (SBs), które odbywają się dwa razy do roku (w połowie roku oraz podczas COPów), wspierają prace UNFCCC w kwestiach naukowych (SBSTA) oraz wdrożeniowych (SBI). Polska trzykrotnie organizowała Konferencje Stron Konwencji klimatycznej: COP14 w Poznaniu (2008), COP19 w Warszawie (2013) oraz COP24 w Katowicach (2018), obejmując na nich funkcje Prezydencji COP.

Od początku tworzenia Konwencji klimatycznej eksperci KOBiZE stanowią silne, merytoryczne wsparcie dla prac dotyczących negocjacji klimatycznych na forach międzynarodowych, w tym w ONZ. Wsparcie to najczęściej jest udzielane w obszarach tematycznych pokrywających się z ustawowymi zadaniami IOŚ-PIB i KOBiZE, do których należą m.in. monitorowanie, raportowanie i weryfikacja tworzenia i funkcjonowania różnych rozwiązań rynkowych w zakresie redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz działań mitygacyjnych. Zaangażowanie pracowników Krajowego ośrodka dotyczy zarówno analizy i opiniowania dokumentów związanych z funkcjonowaniem Konwencji klimatycznej, jak i bezpośredniego udziału w pracach ciał wchodzących w skład Konwencji, innych ciał międzynarodowych (np. OECD) oraz wewnętrznych struktur UE, realizujących zadania na rzecz Konwencji, takich jak grupy eksperckie, warsztaty eksperckie itp.

Inne fora międzynarodowej współpracy klimatycznej

W ostatnich latach kwestie klimatyczne stały się powszechnym i globalnie rozpoznawanym problemem, stąd stały się one obecne w dyskusjach na różnych forach międzynarodowych i regionalnych (zarówno politycznych, jak i gospodarczych), innych niż UNFCCC.

Źródło: opracowanie własne KOBiZE