Monitorowanie polityk i działań – PaMs

Polityki i działania (ang. Policies and Measures, w skrócie PaMs) obejmują środki o różnorodnym charakterze podejmowane w Polsce na rzecz redukcji emisji gazów cieplarnianych. Terminem PaMs określane są m.in.:

• • strategiczne dokumenty na poziomie ogólnokrajowym oraz sektorowym (np. Strategia Zrównoważonego Rozwoju Transportu),
  • programy ukierunkowane na finansowanie i wdrażanie konkretnych rozwiązań (np. Program Priorytetowy Czyste Powietrze, wdrażanie energetyki jądrowej),
  • regulacje prawne (np. ustawa o systemie handlu uprawnieniami do emisji),
  • projekty naukowo-badawcze przekładające się na praktyczny efekt w ochronie klimatu (np. prace dotyczące wykorzystania wodoru w energetyce),
  • działania edukacyjne (np. doradztwo środowiskowe skierowane do rolników).

Polityki i działania są przypisane do poszczególnych sektorów, które są kluczowe z punktu widzenia ich wpływu na wielkość emisji gazów cieplarnianych:

• • Dostawy energii
  • Zużycie energii
  • Procesy przemysłowe
  • Transport
  • Rolnictwo
  • Leśnictwo i użytkowanie gruntów
  • Odpady

Monitorowanie polityk i działań polega na bieżącym gromadzeniu informacji i danych ilościowych w zakresie poszczególnych działań w ramach oceny efektywności ich wdrażania w obszarze ochrony klimatu i powietrza. Listę kluczowych krajowych polityk i działań można znaleźć przede wszystkim w Krajowym Planie w dziedzinie Energii i Klimatu .

Monitorowanie polityk i działań (PaMs) jest podstawą krajowej sprawozdawczości do Komisji Europejskiej oraz w ramach Konwencji UNFCCC (Ramowa Konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu). Opracowywana cyklicznie informacja nt. PaMs realizuje zobowiązania Polski w zakresie raportowania, wynikające przede wszystkim z:

• art. 18.1 tzw. Rozporządzenia Governance, jako część Zintegrowanego krajowego sprawozdania z postępów w dziedzinie energii i klimatu, składanego przez kraje członkowskie UE obowiązkowo co 2 lata,
• art. 13 Porozumienia paryskiego, jako część rządowego raportu BTR (Biennial Transparency Report), przygotowywanego co 2 lata,
• art. 12.2 Konwencji UNFCCC jako część raportu rządowego NC (National Communication), przygotowywanego co 4 lata.

Na potrzeby tych raportów są także szacowane, w miarę dostępności danych, efekty redukcyjne tj. wymiar redukcji emisji gazów cieplarnianych wyrażonej w tonach tzw. ekwiwalentu CO₂/rok, osiągniętej dzięki wprowadzeniu poszczególnych polityk i działań. Efekty redukcyjne są estymowane w formie oceny ex post (osiągnięte w wybranych latach historycznych) oraz ex ante (przewidywane w przyszłości).