
© KOBiZE - Krajowy Ośrodek Bilansowania i Zarządzania Emisjami. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Polska od blisko 30 lat kiedy rozpoczął się proces transformacji po 1989 r. prowadzi działania związane z poprawą jakości środowiska. Na skutek działań restrukturyzacyjnych i modernizacyjnych w sektorach energetycznym i przemysłowym nastąpiła poprawa efektywności energetycznej, wykorzystania źródeł OZE, a przede wszystkim zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych oraz zanieczyszczeń. Polska – po przystąpieniu do Unii Europejskiej – współuczestniczy w realizacji priorytetów działań Unii Europejskiej w polityce klimatycznej, wśród których istotne znaczenie ma dalsza redukcja antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych i zanieczyszczeń powietrza.
Polityka klimatyczna jest realizowana poprzez planowanie i wdrażanie strategii, regulacji sektorowych oraz innych polityk i działań w ramach krajowych zobowiązań w zakresie klimatu i energii oraz redukcji antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych i zanieczyszczeń powietrza. Zagadnienia te znajdują się w kompetencjach poszczególnych ministerstw, składając się na architekturę krajowego systemu sprawozdawczości dotyczącego polityk i działań. Systemowo zdefiniowane są zaangażowane podmioty wraz z ich zakresem odpowiedzialności, a także ustalone procedury związane z obiegiem dokumentów.
Dokumentami o kluczowym znaczeniu w kwestii krajowej polityki klimatycznej są m.in. Krajowy Plan w dziedzinie Energii i Klimatu do 2030 r. z perspektywą do 2040 r. oraz Długoterminowa Strategia Klimatyczna Polski do 2050 r., która jest aktualnie w trakcie opracowywania.
Krajowy Ośrodek Bilansowania i Zarządzania Emisjami pełni ustawowo istotną rolę w zakresie opracowywania danych emisyjnych gazów cieplarnianych i zanieczyszczeń powietrza. Jednym z zadań KOBiZE jest także przygotowywanie projektów raportów w zakresie wypełniania zobowiązań dotyczących ochrony klimatu, polityk i działań, wynikających z prawa Unii Europejskiej oraz raportów rządowych i raportów dwuletnich, o których mowa w Konwencji Klimatycznej oraz odpowiednich decyzjach Konferencji Stron Konwencji Klimatycznej, Protokołu z Kioto lub Porozumienia paryskiego. Kluczowym aktem prawa krajowego w tym zakresie jest ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 526).